Activiteit

HONINGBRANDEWIJN (een beetje verlaat verslag)We schrijven augustus 2020. Het was niet de bedoeling om te gaan vergisten op dat moment i.v.m. tijdgebrek over 2 weken. Maar als het op je pad komt dan moet je toch wat.Die bewuste week honing geslingerd. Er waren veel onverzegelde raten en die honing heeft een te hoog vochtgehalte, die mag je niet verkopen. Normaal laten we die lekker weer door de bijen leegeten. Maar het was zoveel dat ik best wat mocht gebruiken om te proberen honingstookwijn te maken om die later te verstoken tot hopelijk een lekkere alcohol. Dus een aantal raten apart geslingerd en een half emmertje van 76% dichtheid voor mij. Happy. Toen gaan zoeken naar recepten en rekenen, rekenen en nog meer rekenen. Maar op gegeven moment voor de simpelste methode gekozen: 1,5 kilo honing oplossen in 5 ltr warm water (40 graden). Resultaat samen 6,25 ltr (x 4 porties)Optie nummer 1 Honingoplossing met medegist (2 identieke batches emmer 1 en 2)Alvast in gistemmers gedaan om nachtje af te laten koelen met de bedoeling er ’s morgens medegist bij te voegen. Tot mijn grote verrassing liet ’s morgens een van de twee emmers al een voorzichtig boertje. Emmers opengemaakt en per batch 3 gr medegist toegevoegd (zakje medegist is 10 gr voor 23 ltr, dus 10:23×6,25=2,75 afgerond naar 3). En nu maar afwachten. Maar o schrik, er gebeurde niks. Toen ik naar bed ging nog steeds geen boertjes. De halve nacht gedroomd van fruit en vergisting. Hoofd vol vragen, vragen en nog meer vragen.Optie nummer 2 Honingoplossing met giststarter (2 identieke batches emmer 3 en 4)Omdat ik nogal ben van het uitproberen had ik intussen, voor het eerst in mijn leven, ook een giststarter gemaakt van 250 ml vers sinaasappelsap met 50 gr suiker, samen aan de kook gebracht en weer af laten koelen. In een fles met waterslotje geschud en ook daar 3 gr medegist bij gedaan. Dit moest minimaal 24 uur staan zodat de gistcellen zich konden vermeerderen.De volgende morgen was een van de giststarters al vrolijk aan het bubbelen, de andere was verdacht stil, maar er zat wel degelijk leven in. Helaas zwegen de emmer 1 en 2 van optie 1 ook nog in alle talen, alhoewel een deksel wel lichtelijk bol stond. Nog even afwachten dus. Mijn hersenspinsels van die nacht maar eens in mijn hoofd op een rijtje gezet. Wát zou er aan de hand zijn?Maar dan halverwege de ochtend: hoera, de eerste boer van giststarter nr 2 en ook van emmer nr 1. Enkele uurtjes later volgt ook emmer nr 2. Gelukkig. Het gaat wel veel rustiger en trager dan de fruitvergistingen die ik tot nu toe gemaakt heb, maar er zit leven in. Giststarters in emmer 3 en 4 gedaan, waarop die emmers meteen al een iets heftigere start hadden dan de eerste 2, maar wat later staan ook zij rustig mee te bubbelen in hetzelfde tempo als de 1 en 2.Dan de grote teleurstelling, emmer nr 1 doet nada niks meer. Nog maar eventjes afwachten. Na week emmer voorzichtig open gemaakt. Er schijnt wel degelijk iets te gebeuren, alcoholluchtje stijgt omhoog. Zou de emmer lekken? Deksel en waterslot rondom dichtgeplakt met duck-tape. Afwachten dus, maar van buitenaf niks te zien. En hoewel je niet te vaak mag kijken, toch ducktape van deksel en stiekem even kijkje en reukje genomen. Lijkt goed te gaan. Dus weer dicht. En maar wéér afwachten, zit niet anders op.
Eindelijk, na een paar weekjes, de emmertjes zijn uitgegist. Ik mag gaan stoken.Keteltje klaar gezet, stookwijn voorzichtig overgeheveld en beginnen maar. Wat een genot. Het lijkt er zelfs op dat ik intussen de temperatuurbeheersing in de vingers begin te krijgen. Goed bezig vind ik zelf (af en toe mag je je zelf op de borst kloppen toch?).Maar vreemd genoeg komt er bijna geen methanol uit. Voor de zekerheid toch even navragen en het blijkt te kloppen, honingwijn bevat weinig methanol. Weer gerust gesteld. We gaan verder en wat ik tot nu toe nog niet zo duidelijk heb gehad tijdens het stoken, is dat tijdens het proeven ná de alcohol de zoetheid van de honing komt. Ik stook door en weer trotsmoment: ik kan al met minder potjes (cuts) uitkomen, van 25 naar 12. Toch al weer vooruitgang. Als ik klaar ben zet ik alles weg tot de volgende dag en maak scheiding. Heads en tails (hierbij erg weinig) mogen weg en harts mogen in flessen met brede hals, afgedekt met prop watten en een label om de nek in de kelder een paar weken gaan luchten. Wordt er helemaal blij van.Optie nummer 3 Wilde vergisting volgt volgend jaar, want dat is de oude raat methode en die raten komen pas na de winter als de bijtjes hun voorjaarsschoonmaak krijgen.